Scenariusze

Pora do przedszkola

Scenariusz zajęć przedszkolnych opracowany w oparciu o książki Anny Sójki „Czytanki z obrazkami” i „Pora do przedszkola” oraz piosenkę „W przedszkolu jest super” (do darmowego pobrania na stronie https://www.p21.edu.pl/p/40eb3)

Zabawy z grupą dzieci w wieku 2,5-3 lat
Temat: Pora do przedszkola, czyli o przygodach przedszkolaka słów kilka

Czas trwania: 3 spotkania po ok. 40 min


Cele ogólne:
• adaptacja dziecka do życia przedszkolnego
• zachęcenie do kontaktu z książkami
• wprowadzenie rytuałów przedszkolnych
• wzbudzenie zaufania dzieci do nauczycieli.

Cele szczegółowe – dziecko:
• zna przestrzeń przedszkola (sala, łazienka, szatnia, korytarz itp.)
• zna imiona dzieci
• czerpie radość z zabaw i śpiewania piosenek
• zna zasady obowiązujące w przedszkolu
• rozwija wyobraźnię podczas wykonywania prac plastycznych.

Środki dydaktyczne:

DZIEŃ I
• książki Anny Sójki „Czytanki z obrazkami” (opowiadanie „Leśne przedszkole”) i „Pora do przedszkola” („Opowieść dla Kuby: o tym, dlaczego warto chodzić do przedszkola”)
• nagranie piosenki „W przedszkolu jest super”
• chusta
• rzutnik/wizualizer
• kartonowa makieta leśnego przedszkola
• szyszki, igliwie, gałązki, mech, kora
• kartonowe zwierzęta – dorosłe i dzieci (wiewiórka, króliczek, miś, lis, jeż, myszka, sowa, nietoperz)
• kredki, klej.
 

DZIEŃ II
• książka Anny Sójki „Pora do przedszkola” („Opowieść dla Zuzy: o tym, że nie warto być samolubem”, „Opowieść dla Tereski: o tym, że nie warto się upierać” oraz powiększone kopie ilustracji ze s. 8, pocięte w pionie na 3 części – dla każdego dziecka)
• nagranie piosenki „W przedszkolu jest super”
• chusta
• pluszowe zwierzaki
• kartki papieru i duży arkusz brystolu
• klej, farba
• tamburyn.

DZIEŃ III
• książka Anny Sójki „Pora do przedszkola” („Opowieść dla Dorotki: o tym, żeby nie płakać z byle powodu”, „Opowieść dla Jasia: o tym, że mamie można powiedzieć wszystko” oraz powiększona kopia ilustracji ze s. 12)
• nagranie piosenki „W przedszkolu jest super”
• chusta
• duży arkusz szarego papieru
• zdjęcia przedstawiające dzieci w różnych sytuacjach (wesołych i skłaniających do płaczu)
• klej, farby
• masa solna
• duże foremki do ciastek w różnych kształtach
• tekturowe podkładki na prace dzieci
• tamburyn.

Przebieg zajęć:
Zajęcia realizowane w części dnia między śniadaniem a obiadem. Bajkoczytanie po obiedzie.

DZIEŃ I
PO CO PRZYCHODZIMY DO PRZEDSZKOLA?

WPROWADZENIE
1. Swobodna zabawa dzieci (trwająca ok. 10 minut) przy piosence „W przedszkolu jest super”.
2. Integrująca zabawa z chustą. Po krótkim przywitaniu „Witaj, [imię malucha]” dziecko siada na środku chusty, a reszta grupy wraz z nauczycielem chwyta jej brzegi i chodzi dookoła (na wzór zabawy „Karuzela”). Zabawa kończy się, gdy każdy przedszkolak zostanie powitany.
3. Dzieci siadają w kole, podczas gdy nauczyciel śpiewa „Robimy koło, bo nam wesoło”.
4. Rozmowa z maluchami o tym, gdzie się znajdują, jak się czują, czego się boją, co im się podoba itp.
5. Spacer po przedszkolu.
Ważne: dzieci mogą się wypowiadać o przedszkolu swobodnie.

CZĘŚĆ GŁÓWNA – praca z książką Anny Sójki „Czytanki z obrazkami”
6. Nauczyciel czyta głośno opowiadanie „Leśne przedszkole” (bez pokazywania obrazków). Następnie pyta dzieci o to, co zapamiętały z wysłuchanego tekstu:
– Jakie zwierzątka były bohaterami?
– Gdzie się spotykały?
– Co robiły w przedszkolu? Co sprawiało im największą przyjemność?
– Dlaczego sowom i nietoperzom było smutno?
Podsumowaniem rozmowy powinno być stwierdzenie, iż zwierzątka przychodziły do przedszkola, by się dobrze bawić.
7. Nauczyciel czyta to samo opowiadanie wraz z maluchami – wykorzystuje rzutnik, wyświetlając na ścianie poszczególne strony. Prosi dzieci o pomoc: wskaźnikiem pokazuje wyrazy, które czyta, natomiast przedszkolaki odgadują znaczenie obrazków. Na koniec nauczyciel dziękuje za wspólną lekturę.
Istotne jest stworzenie atmosfery wspólnego czytania – wywołanie u dzieci poczucia sprawstwa.

PODSUMOWANIE
8. Grupa wspólnie wykonuje pracę plastyczną. Dzieci ozdabiają makietę leśnego przedszkola – oklejają ją naturalnymi materiałami oraz kolorują kartonowe zwierzątka. Przy wejściu do leśnego przedszkola nauczyciel umieszcza uśmiechniętą buzię dziecka, przypominając przy tym, że przedszkole to miejsce dobrej zabawy. Praca plastyczna zostaje wyeksponowana w widocznym miejscu.
9. Wszyscy tańczą przy piosence „W przedszkolu jest super” (nauczyciel zachęca też maluchy do śpiewania).
10. Relaks – dzieci leżą na dywanie, a nauczyciel opowiada o tym, jak po zabawie w leśnym przedszkolu zwierzątka układają się do odpoczynku (szykują poszczególne części ciała) i zasypiają.
11. Podczas zasypiania dzieci nauczyciel czyta „Opowieść dla Kuby: o tym, dlaczego warto chodzić do przedszkola” (Anna Sójka, „Pora do przedszkola”).

DZIEŃ II
DZIELIMY SIĘ ZABAWKAMI

WPROWADZENIE
1. Swobodna zabawa dzieci (trwająca ok. 10 minut) przy piosence „W przedszkolu jest super”.
2. Integrująca zabawa z chustą (przebieg taki jak podczas DNIA I).
3. Zabawa ruchowa „Posąg” mająca na celu ćwiczenie reagowania na polecenia. Nauczyciel ustala sygnał (wyłączenie muzyki, uderzenie w bębenek, klaśnięcie itp.), na który dzieci zamieniają się w posągi, czyli zastygają w bezruchu. W przerwach między sygnałami swobodnie biegają lub tańczą. Zwycięzca otrzymuje naklejkę.
4. Dzieci siadają w kole, podczas gdy nauczyciel śpiewa „Robimy koło, bo nam wesoło”.
5. Nauczyciel rozmawia z dziećmi o leśnym przedszkolu zbudowanym na ostatnich zajęciach. Następnie przeprowadza zabawę dramową – chętne dzieci animują pluszowe zwierzątka, które są w przedszkolu (udają, że zabawki się bawią).
6. Nauczyciel dziękuje ochotnikom i tłumaczy wszystkim, że do udanej zabawy konieczne jest przestrzeganie zasad – KODEKSU PRZEDSZKOLAKA, którego ustalaniem będą się zajmować na dzisiejszych i kolejnych zajęciach.

CZĘŚĆ GŁÓWNA – praca z książką Anny Sójki „Pora do przedszkola”
7. Nauczyciel czyta głośno „Opowieść dla Zuzy: o tym, że nie warto być samolubem”. Następnie rozmawia z dziećmi na temat wysłuchanego tekstu:
– Czy polubili Zuzię?
– Dlaczego nikt nie chciał się bawić z dziewczynką?
– Dlaczego trzeba dzielić się zabawkami?
8. Nauczyciel wręcza każdemu maluchowi puzzle – pocięte fragmenty ilustracji nawiązującej do treści opowieści – i prosi o ich ułożenie.
9. Następnie zadaje przedszkolakom pytania dotyczące ilustracji:
– Które z dzieci to Zuzia?
– Dlaczego chłopiec płacze?
– Co czuje miś i jaką ma minę?
10. Maluchy przyklejają ułożone puzzle na kartki. Jedną z prac nauczyciel umieszcza na dużym arkuszu brystolu.
11. Nauczyciel tłumaczy, iż DZIELIMY SIĘ ZABAWKAMI – to ważna zasada obowiązująca w przedszkolu. Prosi, by każde dziecko podpisało się na brystolu na znak, że będzie o tym pamiętało. Maluchy zanurzają paluszki w farbie i odciskają je na kartce. Nauczyciel podpisuje wszystkie odciski i zawiesza plakat na tablicy.

PODSUMOWANIE
12. Wszyscy tańczą przy piosence „W przedszkolu jest super” (nauczyciel zachęca też maluchy do śpiewania).
13. Zabawa „Krasnoludki i giganty”. Kiedy nauczyciel klaszcze, dzieci chodzą po sali, robiąc wielkie kroki, a gdy uderza w tamburyn – maluchy biegają małymi kroczkami.
14. Gdy dzieci zasypiają, nauczyciel czyta „Opowieść dla Tereski: o tym, że nie warto się upierać” (Anna Sójka, „Pora do przedszkola”).

DZIEŃ III
KIEDY WARTO PŁAKAĆ?

WPROWADZENIE
1. Swobodna zabawa dzieci (trwająca ok. 10 min) przy piosence „W przedszkolu jest super”.
2. Integrująca zabawa z chustą (przebieg taki jak podczas DNIA I).
3. Zabawa ruchowa „Posąg” mająca na celu ćwiczenie reagowania na polecenia. Zwycięzca otrzymuje naklejkę.
4. Dzieci siadają w kole, podczas gdy nauczyciel śpiewa „Robimy koło, bo nam wesoło”.

CZĘŚĆ GŁÓWNA – praca z książką Anny Sójki „Pora do przedszkola”
5. Nauczyciel czyta głośno „Opowieść dla Dorotki: o tym, żeby nie płakać z byle powodu”. Następnie rozmawia z dziećmi na temat wysłuchanego tekstu:
– Dlaczego dzieci wołały na Dorotkę „beksa”?
– Jak zachowała się dziewczynka, gdy Sebastian spadł z drabinek?
– Dlaczego nikt nie zwrócił uwagi na płacz Dorotki?
6. Maluchy zastanawiają się, kiedy warto płakać (odwołanie do ich doświadczeń). Najpierw swobodnie się wypowiadają, a następnie oglądają zdjęcia przygotowane przez nauczyciela. Wybierają część z nich, wspólnie decydując, czy warto płakać z powodów, które zostały przedstawione.
7. Dzieci wraz z nauczycielem tworzą na arkuszu papieru mapę mentalną, w środku której znajduje się płacząca Dorotka (ilustracja ze s. 12), a wokół niej – zdjęcia wybrane przez grupę. Mapa mentalna zostaje wywieszona w widocznym miejscu.
Nauczyciel musi zadbać o to, by przedszkolaki wiedziały, że płacz nie jest przez niego źle postrzegany, jednak nie należy go używać, gdy chce się coś na kimś wymusić.
Ważne jest również zaakcentowanie postawy Dorotki, czyli niesienie pomocy.
8. Dzieci wykonują pracę plastyczną – ugniatają masę solną, wycinają foremkami różne kształty i malują je farbami. Następnie wraz z nauczycielem przygotowują wystawę prac.

PODSUMOWANIE
9. Wszyscy tańczą przy piosence „W przedszkolu jest super” (nauczyciel zachęca też maluchy do śpiewania).
10. Zabawa „Krasnoludki i giganty”. Kiedy nauczyciel klaszcze, dzieci chodzą po sali, robiąc wielkie kroki, a gdy uderza w tamburyn – maluchy biegają małymi kroczkami.
11. Gdy dzieci zasypiają, nauczyciel czyta „Opowieść dla Jasia: o tym, że mamie można wszystko powiedzieć” (Anna Sójka, „Pora do przedszkola”).

 

Agnieszka Sakowicz - dyrektor przedszkola niepublicznego, nauczyciel języka polskiego, teatrolog, entuzjastka pracy w oświacie, autorka tekstów dla dzieci oraz publikacji o tematyce oświatowej dla kadry kierowniczej i nauczycieli. Jest zwolenniczką łączenia metod tradycyjnych i nowoczesnych, propagatorką stosowania metody planu daltońskiego oraz metody projektów od najmłodszych lat. Pisze scenariusze zajęć, prowadzi warsztaty dla rodziców. Kocha książki i robi wiele, by dzieci od najmłodszych lat obcowały z literaturą.

Przypisane książki

CED poleca